یا ثامن الحجج

 شعر زیبایی است … ! شعر رو از جایی که ورداشتم اسم شاعرش اون‌جا ذکر نشده بود . در کل خدا خیرش بده . خیلی زیبا سروده …

یا ثامن الحجج دل ما وا نمی‌شود
خیلی تلاش کرده ام اما نمی‌شود
هر جا که رفته‌ام و به هر کس که گفته‌ام
گفته است به دست من گره‌ات وا نمی‌شود
…
اصلاً به هر که رو زده‌ام گفته با تشر
هر جا که می‌روی برو! این جا نمی‌شود
نازم به شاعرت که چه زیبا سروده است!
وقتی دل شکسته مداوا نمی‌شود…
دستت بزن به دامن سلطان که هر جواب
از او شنیده می‌شود الّا، «نمی‌شود»
حالا من شکسته دل خسته‌ی غریب
رو کرده ام به سوی تو آقا، نمی‌شود؟
گفتم «سلام حضرت مشکل‌گشا» و بعد
اذن دخول خوانده ام آیا نمی‌شود
راهم دهی حرم؟ که به ناگه کسی ز غیب
تغییر داد قافیه ام را که می‌شود!

پیشنهاد می‌کنم شعر پایین رو حتما حتما  گوش کنین ! خالی از لطف نیس

دانلود شعر

شهید حاج حسین خرازی

در ضمن حاج حسین قدیانی هم یه پست بسیار زیبایی در خصوص شهید خرازی دادن که شدیدا بهتون توصیه میکنم که بخونید. (اینجا مزار من است!)

 اگر برای خدا جنگ می‌کنید، احتیاج ندارد به من و دیگری گزارش کنید. گزارش را نگه دارید برای قیامت. اگر کار برای خداست، گفتنش برای چه؟!»… 

شهید خرازی از زبان سید شهیدان اهل قلم سید مرتضی آوینی

… وقتی از این کانال که سنگرهای دشمن را به یکدیگر پیوند می داده اند بگذری ، به « فرمانده » خواهی رسید ، به علمدار .

اورا از آستین خالی دست راستش خواهی شناخت . چه می گویم چهره ریز نقش و خنده های دلنشینش نشانه ی بهتری است. مواظب باش ، آن همه متواضع است که او را در میان همراهانش گم می کنی . اگر کسی او را نمی شناخت ، هرگز باور نمی کرد که با فرمانده لشکر مقدس امام حسین (ع) رو به رو است .

افسوس که چشم ظاهربین راهی به سوی باطن اشیا ندارد، اگرنه، سجده‌ی ملائک را در برابر عظمت او می‌دیدی و آن آیه‌ی مبارکه را دیگرباره می‌شنیدی: «انی اعلم ما لاتعلمون.»

صدای شهید آوینی

معاونت هنری بنیاد حفظ و آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس تقدیم می کند.

جنگی بود که ……. تموم شد.

و جنگی دیگر ……. که تموم شدنی نیست

هنوزم در ، روی همون پاشنه می چرخه ،

قائده بازی عوض نشده ولی ….

بازی عوض شده !

بازی عوض شده | THE GAME HAS CHANGED

قطعات : بازی عوض شده (بهزاد بمانی) – زخمهای ماندگار (افشین مقدم) – خاطره نیمه جان (سعید بیابانکی) – پلاک (افشین مقدم) – صفر مرزی (افشین مقدم) – خوابی از جنس بلور (مهدی شریفی) – نماز سربداران (مهدی شریفی) – خرمشهر (دکتر شجاع پور)

نوازندگان : | ویلن : مازیار ظهیرالدینی ، میثم مروستی ، نیما زاهدی | کُر : کاوه رمضانزاده ، حسین ذوالقدر ، مهدی لواسانی | آلتو : مازیار ظهیر الدینی ، میثم مروستی | سه تار : میثم مروستی | سازهای الکترونیک : فواد حجازی

ضبط : استودیو پاپ | صدابردار : حمید آداب |عکس : نسترن پاکبارز | طراحی گرافیک : امیر منوچهری

انتشارات : بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس (پخش: هنر اول – مدیر تولید: حبیب صبور) _ زمان : دی ماه ۱۳۹۰

مرکز پخش : ۲۲۸۸۴۱۴۱

دانلود دموی آلبوم بازی تمام شده

و اما در تاریخ September 9,1941 بود که فردی به نام دنیس ریچی به دنیا اومد و در تاریخ October 12,2011 یعنی یک هفته بعد از مرگ استیو جابز ، مرد … !

اصلاً دنیس ریچی که بود ؟؟؟ حق دارین این سوال رو بپرسین که دنیس ریچی که بود ! کسی بود که دکترای فیزیک خود را از دانشگاه هاروارد گرفت !

دنیس ریچی | استیو جابز

اگه استیو جابز نبود ! مطئماً هیچ محصول اپلی بدین شکل به فروش نمیرفت ! (هر چند خیلی ها بر این باورند که استیو جابز ایده های دیگران رو دزدیده !!! ) اگه جابز نبود … ؟؟؟ دیگه چی نبود ؟؟؟

حال اگر دنیس ریچی نبود شما هم اکنون چیزی به نام سیستم عامل امروزی نداشتیم !  ویندوز اصلاً نداشتیم ! چیزی به نام یونیکس نداشتیم زبان B هم نداشتیم ! زبان C هم نداشتیم ! هیچ زبان بسیک و… هم نداشتیم ! چیزی به نام شبکه نداشتیم ! همه چیز از یک و صفر (باینتری) بود !  و خیلی از مواردی که از گفتنش صرف نظر میکنم .

خب ! حالا استیو جابز شده است مخترع !!! مغز فناوری !!! مرد نامبر وان فناوری !!! مغز محاسبات !!! همیشه توسط رسانه ها و… مورد تعریف و تمجید قرار گرفت !

اما دنیس ریچی اگر نبود اصلاً چیزی به فکر استیو جابز نمیرسید (البته اگه ایده های خودش بوده باشه ) !!! چون بدون دنیس ریچی هیچ کدام از کارهایی که شاید استیو جابز انجام داده تحقق نمی یافت. اما آیا شما از خبر دنیس ریچی مطلع شدین ؟ اصلاً شما نمیشناختینش تا مطلع بشین !!!

اگر استیو جابز نبود دنیای فناوری چیزی کم نداشت ، اما اگر دنیس ریچی نبود دنیای فناوری هیچ نداشت .

ریچارد متیو استالمن در خصوص مرگ استیو جابز این گونه گفت :

استیو جابز، کسی که پیشگام تبدیل کامیپیوتر به یک زندان باحال بود، در گذشت. زندانی که برای محروم کردن احمق‌ها از آزادی هایشان طراحی شده بود.

هارولد واشنگتن، شهردار شیکاگو، درباره دالی، شهردار فاسد پیش از خود گفته بود: «خوشحال نیستم که او مرده، ولی خوشحالم که دیگر نیست». هیچکس سزاوار مرگ نیست، نه جابز و نه آقای بیل و نه کسانی که کارهای شیطانی‌تری از این دو انجام داده‌اند. با این‌حال، همه ما سزاوار دیدن روزی که تاثیر بدخواهانه جابز بر روی رایانش مردم پایان می‌پذیرد هستیم. بدبختانه به رغم غیبت جابز، این تاثیر همچنان ادامه خواهد یافت. تنها می‌توانیم امیدوار باشیم جانشینان او، در تلاش برای ادامه‌ی راه او، کمتر موفق باشند.

و به اسم آزادی، ما بچه های «خیبر» و «بدر» هرگز اجازه نمی دهیم که دیکتاتوری بر جهان حکومت کند… و به اسم جایزه قشنگ هالیوود، تفنگ بدترکیب سربازان وحشی اوباما… دنیا دیگر دنیای قبل نیست!

ایرانی ها مردمی صلح طلبند، اما صلح با ابلیس، خط قرمز ماست.

دلنوشته ای از حسین قدیانی :  آری! «اسکار» سیاسی نیست

حسین قدیانی زیبا تر در خصوص قلاده های طلا می گوید («قلاده های طلا» و «جلاده های بلا»)

ابوالقاسم طالبی

بگذریم !!! راستی شنبه خبر آنلاین خبری رو به انتشار رسوندش در خصوص فیلم “قلاده های طلا” ، فیلمی که آقای “ابوالقاسم طالبی” خودشون فیلم نامش رو نوشتن فیلمی که به ماجرای پس از انتخابات میپردازه که برخی از خبرگذاری ها هم نوشتن که “سیاسی ترین فیلم تاریخ سینما ایران” هستش !!!  در کل خبرش این بود که این فیلم رو توقیف کردن ! اینجاست که میگم یه سری آدمای مثلاً روشن فکر اما کوته فکر وجود دارن دیگه ، از دم واسه تمامی افرادی که باعث توقیف این فیلم شدند افسوس میخورم … !!! دیگه بیشتر از این چی باید بگم !!!

پوستر فیلم / طرح : میثم محمد حسنی

آقای طالبی تا کنون کارگردانیه فیلم های «دست‏های خالی»، «جنگ کودکانه»، «عروس افغان»، «نغمه»، «آقای رئیس جمهور» و «ویرانگر» و همچنین سریال «به کجا چنین شتابان» را برعهده داشته است.

کجایی سید مرتضی(آوینی) که ببینی سینما ایران دست نا اهلان افتاده ، یکی رو که نباید حمایت میکردن ، نکردن و بالعکس …

صفحه قلاده های طلا در فیس بوک

کربلا به اصل خود رسیدن است،هر چه میروم به خود نمیرسم/چشم تا به هم زدم،چه دور شد ، تا به خویش آمدم ، چه دیر بود (علیرضا قزوه)

قبل از همه برای اربعین… : من مست جرعه جرعه ی چشم تر توام ،  تو نوکر حسینی و من نوکر توام…

تعدادی از رسانه‌ها و سایت‌های خبری در حمایت از انحلال خانه سینما بیانیه‌ای صادر کردند.

خانه سینما - طرح از : میثم محمد حسنی

 میثم محمد حسنی : گفت از کوزه همان برون تراود که در اوست … خیلی وقت پیش باید تعطیل می کردید این خانه را … چیزی جز جشن های مبتذل و بیانیه های سیاسی آنچنانی هم مگر داشت این خانه؟!

بسم الله الرحمن الرحیم

«صبغة اللّه ومن احسن من اللّه صبغة ونحن له عابدون»

تنها رنگ خدایى را بپذیرید. چه رنگى از رنگ خدایى بهتر است؟ و ما منحصرا او را پرستش مى کنیم. (بقره- آیه ۱۳۸)

خبر انحلال خانه سینما از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در واپسین روزهای هفته گذشته بازتاب های مختلفی را در پی داشت. متاسفانه در میان این سیل بازتاب ها شاهد عقده گشائی های سخیفی نسبت به نظام اسلامی و دولت بودیم که نشان از آتش زیر خاکستر به ظاهر آرام داشت.

مسئله انحلال خانه سینما به معنای تعطیلی سینما نبود که اگر چنین تصور شود، با تمام تلاش های جمهوری اسلامی در طول سه دهه برپائی جشنواره بین المللی فجر که هر ساله رو به بهبود است می توان خلاف آن را ثابت نمود.

بلکه مسئله انحلال تشکلی است که نه تنها به وظیفه اصلی خود که …

…رسیدگی به امور صنفی سینما گران و بهبود کیفی و کمی سطح سینمای پایبند به فرهنگ و مذهب و ملیت ماست، نمی رسد. بلکه در کمال بی انصافی حامی و مدافع مخالفان و معاندان این مرز و بوم شده است.

ای کاش اهالی خانه سینما منصف می بودند و همانطور که توجهی به انقلاب و سینماگران انقلابی ندارند، به همان تناسب هم فضا برای بروز و ظهور اندیشه و رویکرد های معارض با انقلاب اسلامی ایجاد نمی کردند. همانطور که رهبر حکیم و فرزانه انقلاب در دیدار با هنرمندان سینما و تلویزیون در تیرماه سال گذشته فرمودند: ” هنر نمایشى – بخش سریال و فیلم – امروز براى ما از همیشه مهم‌تر است. من به هیچ وجه یک نگاه مسامحى و گذرا و بارى به هر جهتى نسبت به تلویزیون ندارم. هنرهاى نمایشى خیلى مهمند؛ ابعاد تأثیرگذارى و فرهنگ‌سازى هنرهاى نمایشى خیلى وسیع است و امروز ما به عنوان یک ملتى که چون زنده است، چون حرف دارد، چون احساس هویت و وجود میکند، پس دشمن‌هاى بزرگى هم دارد، مواجهیم با دشمنى‌هائى از راه‌هاى مختلف، به شیوه‌های مختلف و از جمله به شیوه‌ى استفاده‌هاى هنرى و بیش از همه، هنر نمایش.”

اگر دست انقلاب را در این مسیر پر فراز و نشیب مبارزه با استکبار جهانی نمی گیرید، لااقل پای انقلاب را نگیرند و سنگ راه نشوید.

چگونه انتظار دارید که حاکمیت تنها تماشاگر باشد و در حالیکه مشکلات صنفی اهالی نجیب سینما بیداد می کند و شما را در حال برگزاری جشن ها و گردهمایی های آن‌چنانی ببیند و دم بر نیاورد؟

جشن ها و گردهمایی هایی که با حضور عده ای خاص که غالباً ساکن مناطق خاصی از تهران هستند و خود را نماینده کل سینمای کشور دانسته و خود را منعکس کننده تمام دغدغه های ملت شریف ایران در سینما می دانند!

مردم ایران همانانی هستند که در حمایت از این نظام مقدس در سی انتخابات برگزار شده در کشور حاضر بودند و در سرما و گرما در صحنه ها حاضر بودند و عزیزان‌شان را در راه دفاع از این انقلاب تقدیم کرده اند. لطفا نگاهی به رفتار و آثار خود بیاندازید تا ببینید که تا چه حد از این مردم و دغدغه های آنها فاصله دارید؟

ای کاش به بیانات رهبر معظم انقلاب توجهی می کردید و لاقل به منافع ملی پایبند می بودید. منافع امروز ما چیزی جدای از انقلاب اسلامی نیست و اگر حامی انقلاب و ملت نیستید، پس لطفا روبروی آنها نایستید و فرصت خدمت به
اهالی سینما را از دیگران که قصد بهبود سینمای هم رنگ با فرهنگ و مذهب این ملت را دارند، دریغ نکنید.

امضا کنندگان این بیانه با تاکید بر پیگیری جدی مطالبات رهبر معظم انقلاب اسلامی نسبت به رویکرد انقلابی با حفظ هویت ملی در سینما، از اقدام انقلابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حمایت خود را اعلام می دارند.

والسلام من اتبع الهدی

این بیانیه تاکنون به امضای این خبرگزاری ها و سایت های خبری رسیده است:

رجانیوز – مشرق – بولتن نیوز – خبرگزاری رسا – خبرگزاری شبستان – خبرنامه دانشجویان ایران – خبرگزاری دانشجو – شبکه خبری سینمای ایران – صراط – بی‌باک – ۵۹۸ – شیعه آنلاین – البرز نیوز – آتی‌نیوز – تعامل – عماریون – افق‌ نیوز – صداقت نیوز – کاج نیوز – همراهان نیوز - موسسه اطلاع رسانی تبیان و بچه‌های قلم و…

سید مرتضی آوینی - شید شهیدان اهل قلم

کاملاً بی ربط : از من نیاز می رسد و از تو ناز حسین (ع) ، دردسری شده است سفر کربلایمان…

سرویس ارائه وبلاگ ایرانی (میهن بلاگ – پرشین بلاگ – پلاکفا و …) هم که خیلی داریم الحمدالله ولی سعی کنید یکی رو انتخاب کنید که به درد نیازهاتون بخوره و نیازهاتون رو برطرف کنه حالا اگه وردپرس فیلتر نبود به نظر من بهترین انتخاب بودش برای داشتن یک وبلاگ خوب.

اصلاً چرا دارم اینا رو میگم ؟! میخواستم اینو بگم یادتون هست که تو وبلاگ قبلیم نامه آقای پارسا مهر رو منتشر کرده بودم ؟ نامه ای بودش که آقای پارسامهر مدیر پلاکفا نوشته بود برای آقای علیرضا شیرازی مدیر همین سایت بلاگفا رو میگم !!! من اولین بار تو بلاگفا یه وبلاگ ایجاد کرده بودم بین این همه سرویس های خوب دیگه البته هیچ وقت دیگه این کار رو نمیکنم و به کسی هم پیشنهاد بلاگفا رو نمیدم من باشم حاضرم هیچ وقت وبلاگ نداشته باشم چون نداشتن وبلاگ خیلی بهتر از اینه که آدم بره تو بلاگفا واسه خودش یه وبلاگ ایجاد کنه البته نمیدونم چیزی که تو بلاگفا ایجاد میشه رو میشه وبلاگ دونست یا نه ؟!!! در کل حالا ما که دیگه وردپرسی شدیم و وردپرس رو به دوستان پیشنهاد میکنیم.

بگذریم اما هیچ وقت بلاگفا رو انتخاب نکنید (البته فقط نظر شخصی بنده است) بلاگفا از نظر من یک سرویس محدود شده ایست عجیب !با سیاست های مضخرفی که در شان یک سرویس ارائه دهنده وبلاگ ایرانی نیستش

شیرازی مدیر بلاگفا - تصویر: وبلاگینا

علاوه بر خیلی از محدودیت هایی که این سرویس برای کاربرانش اللخصوص در فتنه ۸۸ ایجاد کرده بود مثله بستن خیلی از وبلاگ هایی که بر علیه فتنه گران بود چرا اصلاً بر علیه بگم ؟ خب سری وبلاگهایی بودن که حقیقت رو میگفتن حالا این حقیقت به مجاز آقای شیرازی نمیخورد ایشون بدشون میومد و خیلی راحت … تبدیل میشد به :

داشتم وبلاگ دوستان رو مطالعه میکردم که به موضوعی برخوردم که اونم این بود …

اگه خواستید برید تست کنید این مطلب رو . چون من وقتی من به این موضوع برخوردم فوراً تست کردم ببینم آیا صحت داره یا نه ؟!؟

به مدیریت وبلاگی تو بلاگفا رفتم و فقط وب سایت قطعه ۲۶ وب سایتی که آقای حسین قدیانی تو اون مینویسن جالبه که هر وقت این جلبک ها کم میارن بلوک میکنن :دی هر چند عددی نیستن که بلوک کنن در کل…

الانم به یاد مناظره دکتر احمدی نژاد با این موسوی فتنه گر مزدور افتادم که این شخص (موسوی) دم از این میزد که آزادی – آزادی مطبوعات و… حالا خوبه دولت اصلاحات خودشون رو نمیگفتن که چه گندی به بار آورده بودن!!!

بگذریم چی می خواستم بنویسم چی چی شد

در کل اینطور شد که ما رفتیم برای لینک کردن سایت “قطعه ۲۶″ که مواجه شدیم با :

در کل از اینکه سرتون در به درد آوردم احساس غرور میکنم :دی چون این هم یه حرفه هستش دیگه :دی

در آخر هم عذر میخوام بابت طولانی شدن مطلب و حاشیه رفتن نوشته …

ریموند

بنا داشتم در باره مرگ استیو جابز سخن نگویم، تا چندی بگذرد و آثار این مساله تا حدودی آشکار شود، اما این نوشته در نیویورک تایمز آنچه در ذهن داشتم را آن چنان خوب و عیان به رشته تحریر در‌آورد که نظرم تغییر کرد.

استیو جابز را یک بار در ۱۹۹۹ ملاقات کردم، یعنی زمانی که مدیر Open Source Initiative بودم و گرفتار یکی از دستکاری‌های او در قیمتها شده بودیم، به شکلی که درگیری کوچکی به وجود آمد اما خوشبختانه آسیب عمیقی به شرکت وارد نشد. نویسنده مقاله فوق، مایک دِیزی، به خوبی هوشمندی رعب‌انگیز استیو جابز را به تصویر کشیده‌است. جابز علاوه بر آنکه درباره طراحی میانا (interface) و بازاریابیِ فناوری نبوغ و آینده‌نگری شگفت‌انگیزی داشت، دیکتاتوری خودکامه بود که ژست یک بت‌شکن را می‌گرفت، و هر آنچه که بعد از حدود سال ۱۹۸۰ ساخت این دیکتاتورمآبی را آشکارا نشان می‌ داد. ویژگی اول (نبوغ) منشأ کارهای خوب فراوانی شد اما ویژگی دوم چنان آسیب‌هایی به بار آورد که بدبختانه شاید ابعاد واقعی آن بزرگتر از آنچه امروز به نظر می‌آید باشد.

بر شمردن کارهای خوب استیو جابز کار آسانی است. گرچه او مخترع رایانه شخصی نبود، او بود که آن را ، آن هم دوبار، زیبا و جذاب کرد: یک بار در ۱۹۷۶ هنگامی که Apple II از همه نمونه‌های اولیه قبل از خود پیشی گرفت، و یک بار در ۱۹۸۴ زمانی که Mac معرفی شد. همچنین من همواره سپاسگزار جابز خواهم بود به خاطر تبدیل پیکسار به استودیویی که نبوغ فنی را با ذوق هنری و اخلاق محوری در هم آمیخت و شاید به تنهایی به اندازه کل تاریخ پویانمایی تاثیر گذاشت.

اما Mac الگویی منفی را بنیان گذاشت که با بعدها شدت بیشتری در زنگی جابز تکرار شد. از دوجنبه می توان به این مساله اشره کرد:

نخست، مک یک بسته‌بندی شیک از ایده‌های تعدادی مهندسانِ طراح بود که سالها پیش از جابز (در این مورد خاص در زمانی طراحی میاناهای Xerox PARC WIMP در اوایل دهه ۱۹۷۰) معرفی شده‌بود. این کار او به خودی خود کار خوبی بود اما جابز افسانه‌ها ساخت و با غرور آن ایده‌ها را اختراع خود خواند و پیشگامان و مخترعان واقعی را به قعر حافظه تاریخ فرستاد.

اما جنبه دوم: حتی زمانی که جابز ژست یک منجی را می‌گرفت که ما را از امپراطوری کامپیوترهای عتیقه رهایی بخشیده است، در واقع سیستم سخت‌افزاری و نرم‌افزاری بسته ‌ای ساخته بود که در آن حتی باز کردن کیس (جعبه) بدون یک وسیله مخصوص ممکن نبود. افسانه آزادی جار زده می شد ولی واقعیت این بود: باید راه جابز را می‌رفتید و گرنه بیرون از بازی بودید. نبوغ جابز در تحلیل بازار چنان بود که توانست این تناقض آشکار را به اسم نوعی یکپارچگی هنری در محصولات تبلیغ کند و به خاطر آن مرد ستایش قرار گیرد در حالی که باید به خاطر دورویی سرزنش می شد.

حدودا ربع قرن پس از آن، جابز همان بازی قدیمی را با آیفون تکرار کرد. کسانی که صاحب واقعی ابداعات در تلفن‌های هوشمند بودند به ویژه Danger با تلفن پیشگام خود Hiptop با افسانه سازی جابز به فراموشی سپرده شدند (گرچه بعضی از آنها بعدا با طراحی اندرویید به نوعی از اپل انتقام گرفتند). و «اکوسیستم» آیفون نه تنها به خاطر میزان کنترل و رانت‌جویی که به کاربر تحمیل می‌کند، بلکه به خاطر ابهام کابوس‌مانند و استبداد ذاتی سیاستهای اپل انگشت‌نما شد.

دستکش مخملی که جابز بر روی مشت آهنین خود پوشیده بود این بار نازکتر بود. مانند بیشتر کسانی که پیروانی پیدا می‌کنند، جابز بیش از پیش در مورد مصونیت خود از خطا مطمئن شد. این خطایی بود که دست آخر او را به کشتن داد. نوعی از سرطان لوزالمعده که جابز به آن مبتلا بود با یک عمل جراحی زودهنگام قابل درمان بود ولی جابز بر معالجه با «داروی جایگزین» اصرار کرد که در نهایت موثر نیافتاد.

اما بنا بر همه نقل قول ها، هر وقت جابز افسانه بافتن و ژستِ بازاری خود را کنار می‌گذاشت، به طرز بیرحمانه‌ای راجع به پیروزی‌ها و شکست‌هایش صادق بود. مایک دیزی فکر می‌کند (و بر اساس برخوردهای محدودی که با جابز داشته‌ام من نیز با او موافقم) که جابز اگر زنده بود موج قدیس‌سازی که در باره او براه افتاده را به ریشخند می‌گرفت. دیزی این را به طور مختصر در پایان مقاله‌اش می‌نویسد:

جادوی استیو جابز هزینه‌های خود را دارد. می‌توانیم طراحی فوق‌العاده و تصمیم‌گیری‌های تجاری به‌موقع او را تحسین کنیم و در عین حال به حقیقت اذعان نماییم: با منابع عظیمِ اپل که در اختیار جابز بود، او می‌توانست انقلابی در صنعت ایجاد کند تا روند ساختِ وسایل انسانی تر و بازتر شود، ولی این کار را نکرد. اگر منصفانه و بدون نوستالژی به او نگاه کنیم، مردی را خواهیم دید که دیگر در زندگی خود کسی شبیه به او را نخواهیم دید، چه از نبوغش در طراحی، چه مهارتش در تبلیغات و چه از نظر مدیریت منابع. همچنین مردی را خواهیم دید که در آخر نتوانست به معنای واقعی کلمه در باره نیاز‌های انسانی کاربران و زیردستانش «متفاوت بیاندیشد»* (اشاره‌ای به شعار تبلیغاتی معرف اپل)

به گمانم این ارزیابی منصفانه‌ای است. برای من اما اهمیت مسائل اندکی متفاوت است. من به اندازه دیزی از شرایط بد کاری در کارخانه Foxconn ناراحت نیستم، چرا که کارگران آن کارخانه می‌توانند هر وقت اراده کنند شغل خود را تغییر دهند (بسیاری از کارخانه‌های صنعتی در چین خواهان آنها هستند). من بیشتر نگران محیط بسته‌ای هستم که جابز بر کاربران اپل تحمیل کرده‌است – مسئله‌ای که ظرافت بیشتری دارد اما فرار از آن بسیار سخت‌تر است.

بزرگترین نگرانی من اما تاثیر روش استیو جابز بر کسانی است که کاربر اپل نیستند. برای من مهم نیست که جابز چگونه مدلِ بسته‌ی کامپیوترها و تلفنهای هوشمند خود را، که می‌توان آن را به باغی زیبا اما محصور با دیوارهای بلند تشبیه کرد، برای چند صباحی به سوددهی قابل توجهی رساند. این تب فرو خواهد نشست چرا که مبانی اقتصادی نرم‌افزار بر ضد آن است و البته من هرگز مخالف انگیزه سود‌آوری نبوده‌ام.

مشکل واقعی این است که جابز این باغ محصور را آنچنان طراحی کرده که زیبا و جذاب به نظر برسد. او هواداران زیادی برای خود ساخته که نه تنها به محدود شدن انتخابهای خود تن در داده‌اند، بلکه با کمال میل میله‌های زندان را ستایش می‌کنند چرا که این زندان پنجره‌های زیبایی دارد.

شکی ندارم که آنچه ریچارد استالمن را نگران کرده نیز همین مساله است. استالمن از جهتی به جابز شبیه است: هنگامی که برای جذب طرفدار در مورد خود افسانه‌سازی نمی‌کند به طرز بیرحمانه‌ای صادق است. اظهار نظر اخیر او در باره میراث حابز قطعا بی‌ادبانه، افراطی و بدموقع بود تا آنجا که یکی از طرفداران معروف پیشین او خواستار انشعاب در بنیاد نرم‌افزار آزاد شد.

اما گرچه اغلب کار من این بوده که بعد از خدشه دیدنِ وجهه جامعه متن باز با اظهاراتِ استالمن، در نقش میانجی ظاهر شوم و همه را آشتی دهم، نمی‌توانم با جانمایه آنچه استالمن نوشت مخالفت کنم و وانمود به مخالفت هم نمی‌کنم. مقاله مایک دیزی، گرچه از زاویه دید کسی خارج از جامعه متن‌باز نوشته شده است، به خوبی دلیل موافقت من با استالمن را بیان می‌کند.

تجارت قدرت زیادی دارد اما فرهنگ از آن ماناتر و پایدار تر است. جاذبه فریبنده سودِ سرشارِ رانتهای حاصل از پنهانکاری می‌تواند روندِ درازمدتِ گرایش به اوپن سورس و رایانش کاربرمحور را کُند کند اما هرگز آن را متوقف نخواهد کرد. موفقیت جابز در هیپنوتیزم کردن میلیونها نفر و ایجاد علاقه‌ای گمراهانه در آنها نسبت به «باغ محصور» اپل خطر بیشتری برای آزادی دارد تا دیدگاه تجاریِ خشک و بی‌جاذبه اما کارآمدِ بیل گیتس. مردم از مایکروسافت می‌ترسند و به آن احترام می‌گذارند، اما اپل را دوست دارند و می‌پرستند. و این دقیقا مشکل اصلی است، دلیلی آشکار بر اینکه جابز در مجموع بیش از آنچه کار مفید انجام داده باشد، آسیب به بار آورده است.

استالمن، با تمام ایرادهایش، دریافته است که این معادله بسیار فراتر از موضوعات جزئی و خُردی مانند انتخاب برند کامپیوتر و گوشی است. قوه شناخت بشر بسیار درهم ریخته است و همه نوع تعقلاتِ اخلاقی و زیبایی شناختی همزمان در اذهان مردم در جریان است. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم مردم خودکامگی و استبداد را در چیزهای کوچک مانند تلفن‌های هوشمند دوست داشته باشند ولی مقاومت و حساسیتِ آنها به استبداد در مسائل کلان کم نشود. به همین خاطر است که تاثیر و پیامدهای اپل‌پرستی فراترآن چیزی است که در بازار کالاهای مصرفی الکترونیک رخ می‌دهد. و بنابراین از کوره در رفتن استالمن چندان شگفت‌آور نیست.

در نهایت سخن استالمن در باره یک موضوع دیگر نیز درست است. تنها امید ما برای حفظ قسمت خوب میراث جابز و از بین رفتن قسمت بد آن این است که جانشینان او بسیار کمتر از او کارایی و لیاقت نشان دهند. تیم کوک مانند استیو بالمر یک دلقک پرخاشگر نیست، اما جاذبه و کاریزمای خطرناکی که جابز از آن مانند سلاح استفاده می‌کرد را نیز ندارد. بدون جادوی جابز، به نظر می‌رسد موج پرستش اپل فروکش خواهد کرد. شاید تهدید اپل برای آزادی نیز به همراه این موج فرو بنشیند.

منبع-فارسی

متفاوت ترین ترانه ها برای هشت سال دفاع مقدس جمهوری اسلامی ایران

با حضور ستارگان موسیقی پاپ : فریدون آصرایی – محسن چاوشی – فرزاد فرزین – سید بهنام صفوی – شهاب رمضان – مهدی یغمایی – شاهد صادقپور

دموی آلبوم دلصدا

دانلود دمو آلبوم دلصدل با کیفیت ۲۱۱۶kbps  ( حجم : ۶۵ مگابایت) – زمان : ۰۴:۱۷

دانلود دمو آلبوم دلصدا با کیفیت ۳۲۰kbps (حجم : ۹٫۸۵) – زمان : ۰۴:۱۷

تهیه کننده : دفتر مطالعات هنری بشارت